//
- Total Visitors: 8270986
Peygamberimiz Muhammed sallallâhu aleyhi ve sellem’i sevmek,
imanın gereklerindendir. Müslüman, Peygamberini nasıl
sevmez? Çünkü o, nur ve iman yoluna ulaşmasının sebebidir?
Küfür ve ateşten kurtuluşunun sebebidir.
Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur:
“Ben size, çocuğunuzdan, babanızdan ve bütün insanlardan
daha sevimli olmadıkça iman etmiş olmazsınız.”(122)
Hatta Peygamber sevgisi, insanın kendisine duyduğu
sevgiyi geçemez.
Yüce Allah şöyle buyurdu: “Ey peygamber! Rabbinden
sana indirileni tebliğ et, eğer bunu yapmazsan, onun elçiliğini
yapmamış olursun. Allah seni insanlardan korur.”(116)
İbn Kesîr şöyle demiştir: “Yani, benim risâletimi (gönderdiğim
dini) tebliğ et. Ben seni korurum, düşmanlarına
karşı sana yardım ederim, seni desteklerim, seni onlara üstün
getiririm. Korkma, üzülme, sana onların hiçbirinden kötülük
gelmeyecektir. Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem, bu âyet inmeden
önce (başkaları tarafından) korunuyordu.”
Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem davet, öğüt verme, irşâd
etme ve yol gösterme görevlerini yerine getirmeye başladı.
İnsanları tek ve ortağı olmayan Allah’a ibâdete, atalarının
taptıkları ve Allah’a ortak koştukları putları terk etmeye çağırdı.
Onlara, kötülük ve haramlardan vazgeçmelerini emretti.
Pek az kişi ona iman edip çoğu kimse onu yalanladı.
Rasûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem Allah tarafından korunmuş,
amcası Ebû Tâlib tarafından himaye edilmiş olmasına
rağmen, ona eziyet edildi, ablukaya alındı, aşırı baskı yapıldı.
Rasûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, olgunluk yaşı olan kırk
yaşında peygamber olarak gönderilmiştir. Ramazanın on yedisinde,
pazartesi günü Hira’da ona melek gelmişti. Kendisine
vahiy geldiğinde çok zorlanmış, yüzünün rengi değişmiş
ve alnından ter boşanmıştı.
Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem, kocaları, hanımları
için harcamada bulunmaya teşvik etmiştir: “Allah rızası için
yapacağın her harcamadan dolayı ecir kazanacaksın, eşinin
ağzına verdiğin lokma sebebiyle bile.”(97) Hatta Peygamber sallallâhu
aleyhi ve sellem, âileye yapılan harcamayı, kişinin yaptığı
harcamaların en iyisi ve en üstünü yapmıştır.
O şöyle buyurmuştur. “En değerli para, kişinin âilesi için
harcadığı paradır.”(98)
Peygamber’imizin faziletleri ve övgüye değer yönleri çoktur. İşte bunlardan bazıları:
1- Allah’ın ona nispet ettiği güzel huy ve güzel özellikler. Allah onun hakkında şöyle buyurmuştur: “Şüphesiz sen büyük bir ahlâka sahipsin.”(67)
Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: “Ben ancak, güzel ahlâkı tamamlamak için gönderildim.”(68) 2- Allah’ın onda bulunduğunu haber verdiği, ümmetine ve bütün insanlara olan merhamet ve şefkati. Nitekim âyetlerde şöyledir:
Yüce Allah şöyle buyurmuştur:
“Allah peygamberlerden ahit almıştı: And olsun ki size
kitap, hikmet verdim, sizde olanı tasdik eden bir peygamber
gelecek, ona mutlaka inanacaksınız ve ona mutlaka yardım
edeceksiniz, ikrar edip bu ahdi kabul ettiniz mi? demişti. Onlar:
Kabul ettik, demişlerdi. Allah da: Şahit olun, ben de sizinle
beraber şahitlerdenim demişti. Bunun ardından yüz çeviren
var ya, işte onlar yoldan çıkmışların ta kendileridir.”(47)
Ali b. Ebî Tâlib ve amcasının oğlu İbn Abbâs radıyallâhu
anhumâ şöyle demişlerdir: Allah, gönderdiği peygamberlerden
her birinden mutlaka onun için ahit almıştır. Allah, o
peygamber sağken Muhammed sallallâhu aleyhi ve sellem’i gönderseydi,
o mutlaka ona inanacak ve yardım edecekti. Onlara,
ümmetlerinden de söz almayı emretti.
Rasûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, peygamber olmadan
önce de milleti arasında doğruluk ve güvenilirliğiyle meşhur
olmuştu. Aralarında el-Emîn (güvenilen, dürüst) diye tanınıyordu.
Bu, doğruluk, güvenilirlik ve iyi özelliklerde, ancak en
son noktaya ulaşana verilen bir lâkaptır.
Düşmanları da onun bu özelliğini itiraf etmişlerdir. Mesela
Ebû Cehil, Peygamber’e düşman olmasına ve onu yalanlamasına
rağmen onun doğru olduğunu biliyordu. Bundan
dolayı, birisi ona: Muhammed, doğru mudur, yalancı mıdır?
Rasûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in Soyu Künyesi Ebu’l-Kâsım’dır. Babası, Abdullah; dedesi Abdulmuttâlib’tir. Öbür dedeleri sırasıyla şunlardır: Hâşim, Abdumenaf, Kusay, Kilâb, Murra, Kâb, Luey, Galib, Fihr, Mâlik, en-Nadr, Kinâne, Huzeyme, Mudrike, İlyas, Mudar, Nizar, Ma’ad ve Adnan. İttifakla belirtilen soyu budur. Adnan’ın, İsmail aleyhisselâm’ın çocuklarından olduğunda da ittifak edilmiştir. Rasûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in İsimleri Cubeyr b.
Onuncu Konu: Oruç Konusundaki Sünneti
A- Ramazan Orucu Konusundaki Sün-neti:[1]
1. Peygambersallallahu aleyhi ve sellem ancak, ya hilalin kesin bir sûrette görünmesiyle ya da bir tek şahidin tanıklığıyla oruca başlardı. Şâyet hilali görmez ve hiç kimse de hilali gördüğüne şahitlik etmezse, Şaban ayını otuza tamamlardı.
2. Otuzuncu gece görüş alanını bulut kapatır da hilali göremezse Şaban ayını otuza tamamlardı. Hava bulutlu olduğu gün oruç tutmaz, oruç tutulmasını da emretmezdi.
